Waar je je papieren bewaart
In je Wegwijzer schrijf je op wáár iets ligt. Dat werkt alleen als het er ook echt ligt, en als iemand erbij kan.
Het lastige is niet het opbergen — het lastige is het vertellen. Hieronder staat per soort document waar het hoort, en waarom een kluis soms precies de verkeerde plek is.
En één onderwerp waar ‘schrijf het op’ niet zomaar goed advies is: wachtwoorden en pincodes.
Waar bewaar je de documenten waar dit over gaat?
vier regels, en bij elke regel waarom
Eén plek, en iemand die weet dat die plek bestaat
Een map die niemand kent, ligt er voor niets
Leg bij elkaar wat je naasten nodig hebben: polissen, eigendomspapieren, je codicil, je wilsverklaring. Eén map of één doos is genoeg. Vertel het aan minstens één persoon, en schrijf in je Wegwijzer op waar die plek is.
Een kluis beschermt papier, maar houdt ook mensen buiten
Een brandwerende cassette of kluis beschermt papier tegen brand en water. Maar een kluis waarvan niemand de code kent, is net zo onbereikbaar als een verdwenen map. Zit die code alleen in je hoofd, dan is het geen kluis maar een slot.
Je testament hoef je niet te bewaren, je codicil wel
Het testament
Je naasten kunnen bij het Centraal Testamentenregister kosteloos navragen óf je een testament had en bij welke notaris. Online krijgen ze daar binnen een minuut antwoord op. Wat er in staat, hoort ze alleen de notaris te vertellen.
Het codicil
Voor een codicil geldt het omgekeerde. Dat staat nergens geregistreerd en moet met de hand geschreven zijn. Wordt het niet gevonden, dan is het er niet.
De wilsverklaring
Die hoort bij je huisarts, niet in een map: hij moet gevonden worden terwijl je nog leeft, en vaak met haast. Geef de mensen die belangrijk voor je zijn een kopie, en geef je huisarts en je arts in het ziekenhuis er ook een. Een kluis is hier precies de verkeerde plek.
Wachtwoorden en pincodes
het enige onderwerp hier waar ‘schrijf het op’ niet zomaar goed advies is
Wat je opschrijft, en wat niet
De pincode van je bank schrijf je niet op
Je naasten hebben hem niet nodig. De veiligheidsregels die voor alle Nederlandse banken gelden zijn daar duidelijk over: zorg ervoor dat beveiligingscodes nooit aan een ander bekend kunnen worden. Met een overlijdensakte, en soms een verklaring van erfrecht van de notaris, regelt de bank de rekening met je naasten.
De code van je telefoon is wél het struikelblok
Bijna alles wat je naasten willen opzeggen stuurt een controlecode naar dat ene toestel. Zonder je telefoon komen ze nergens binnen — ook niet bij dingen waarvan ze het wachtwoord wél hebben.
Veiliginternetten.nl adviseert een lijst te maken van je inlogcodes, die goed te bewaren, en aan één vertrouwd persoon te vertellen waar hij ligt. Met een waarschuwing erbij: wachtwoorden veranderen, dus een lijst op papier veroudert.
De Wegwijzer is de kaart, niet de kluis
Schrijf op waar je lijst of wachtwoordmanager is, niet de codes zelf.
Op de pagina Digitale nalatenschap staan de drie manieren om dit te regelen, en wat Apple, Google en Facebook zelf al voor je kunnen doen.
Bronnen: het Centraal Testamentenregister over wat je naasten kunnen opvragen · Thuisarts.nl over het delen van een wilsverklaring · de veiligheidsregels die voor alle Nederlandse banken gelden, over beveiligingscodes · Veiliginternetten.nl over een lijst met inlogcodes.