Eigentijds afscheid met muziek en beeld
Een lichte zaal aan het water, ronde tafels, een groot scherm. Geen zwart vereist, geen vast schema. Een afscheid waarin muziek en beeld de boventoon voeren.
Setting
Een lichte zaal in een voormalige fabriek aan het water. Vijftig mensen zitten aan ronde tafels. Er is geen podium, alleen een groot scherm en goede speakers. Op elke tafel staat een kaars en een klein fotoboekje.
Sfeer
Warm maar onconventioneel. Geen zwart vereist, op de uitnodiging stond: “Kom zoals je je prettig voelt.” Er hangen polaroids aan een waslijn bij de ingang. Iedereen schrijft een herinnering op een kaartje.
Ceremonie
Een vriendin opent met een kort verhaal. Daarna draait een videomontage: beelden uit dertig jaar, gemonteerd op muziek die de overledene zelf had uitgezocht. Twee vrienden vertellen elk een anekdote. Er wordt gelachen en gehuild.
Muziek
Een samengestelde playlist die de hele middag doorspeelt. Van Radiohead tot Boudewijn de Groot, van Nina Simone tot Goldband. De overledene had de volgorde zelf bepaald. Het laatste nummer: “Heroes” van David Bowie.
Bloemen
Geen traditionele bloemstukken. In plaats daarvan: grote vazen met zonnebloemen en gedroogde grassen. Op de kist ligt een enkele pioenroos, haar lievelingsbloem.
Na het afscheid
Borrel in dezelfde ruimte. De muziek gaat door. Mensen dansen op het einde, dat was expliciet de wens. De kaartjes met herinneringen worden verzameld in een doos voor de partner.
Jouw afscheid mag er anders uitzien.
Dit is een voorbeeld, geen sjabloon. Wat voor jou belangrijk is, leg je vast in je Wensenkluis.
Dit voorbeeld is fictief en bedoeld ter inspiratie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend.